How Dare You Have Such a Rubbish Wish

มานีญา อักบารีหันกลับไปสำรวจภาพของผู้หญิงในภาพยนตร์ยอดนิยมอิหร่านก่อนการปฏิวัติปี 1979 ผ่านคลิปจากภาพยนตร์เกือบร้อยเรื่อง ตั้งแต่ยุคหนังเงียบไปจนถึงช่วงการปฏิวัติ ภาพของผู้หญิงที่เต้นรำ ตกหลุมรัก วิ่ง ดื่ม หรือปรากฏตัวอย่างเสรี ถูกมองผ่านสายตาของกล้องและโครงสร้างภาพยนตร์ที่กำหนดขึ้นโดยผู้ชาย

แทนที่จะมองนักแสดงหญิงเหล่านั้นเพียงในฐานะเหยื่อ หนังพยายามทวงคืนพวกเธอในฐานะผู้มีบทบาทต่อการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรม พร้อมตั้งคำถามต่อเสรีภาพที่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง ทั้งการปลดปล่อย การทำให้เป็นสินค้า การแสวงหาประโยชน์ และการกดทับ ภาพยนตร์ความเรียงส่วนบุคคลเรื่องนี้จึงเป็นทั้งการเผชิญหน้ากับ male gaze และการนำประวัติศาสตร์ของร่างกายผู้หญิงซึ่งเคยถูกควบคุมกลับมาพิจารณาใหม่

Drawing on close to a hundred excerpts from Iranian cinema, Mania Akbari revisits the representation of women from the silent era through the years surrounding the 1979 Revolution. Women dance, fall in love, run, drink and occupy the screen, yet their bodies and actions are repeatedly shaped by a cinematic language constructed through the male gaze.

Rather than treating these performers simply as victims, Akbari reclaims them as participants in cultural change. Her personal essay film moves through the contradictions of liberation, commodification, exploitation and suppression, confronting the patriarchal structures that have determined how women are seen and returning agency to bodies historically controlled by the image.