เก้าอี้ตัวหนึ่ง

ในชุมชนเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ผู้คนต่างใช้ชีวิตกันอย่างเร่งรีบ จนทำให้ความสัมพันธ์แบบ “เพื่อนบ้าน” ค่อย ๆ เลือนหายไป กระทั่งชายสูงวัยคนหนึ่งนำเก้าอี้ไม้มาวางไว้หน้าบ้าน ด้วยความตั้งใจง่าย ๆ ว่าอาจมีใครสักคนได้ใช้พักเหนื่อย และหญิงชราอีกคนที่กำลังอ่อนล้า ได้มาหยุดนั่งพักบนเก้าอี้ – ไม่นานถัดจากนั้น ก็มีอีกหลายอย่างที่ถูกนำมาวางเพิ่ม ทั้งร่ม กระถางต้นไม้ น้ำดื่ม และสิ่งอำนวยความสะดวกเล็ก ๆ น้อย ๆ จากผู้คนแวดล้อมที่ได้แรงบันดาลใจจากเก้าอี้ตัวนั้น