Temporary Nomad

ติดตามการเดินทางตลอดสองปีของวาเลนตินจากออสเตรียมุ่งหน้าสู่โลกตะวันออก โดยไร้แผนการตายตัว เขาโบกรถ อาศัยนอนบนโซฟาของคนแปลกหน้าและใต้ท้องฟ้าเปิดกว้าง พร้อมพบเจอผู้คนและเรื่องราวอันหลากหลายตลอดเส้นทาง หัวใจสำคัญของภาพยนตร์อยู่ที่ช่วงเวลาที่เขาใช้ชีวิตร่วมกับครอบครัวเร่ร่อนในเทือกเขาอันห่างไกลของอิหร่าน ด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยความเข้าใจ วาเลนตินสามารถถ่ายทอดชีวิตประจำวันของพวกเขาออกมาได้อย่างใกล้ชิดและเป็นธรรมชาติ จากการร่วมเดินทางอพยพด้วยเท้า วาเลนตินได้สัมผัสโลกที่กำลังเลือนหาย ปัจจุบันเหลือผู้คนเพียงไม่กี่กลุ่มในอิหร่านที่ยังดำรงวิถีชีวิตเร่ร่อน แม้อยากอยู่ต่อ แต่ข้อจำกัดด้านวีซ่าทำให้วาเลนตินต้องออกจากอิหร่าน สามเดือนต่อมาเขากลับมาอีกครั้ง คราวนี้เดินทางพร้อมเพื่อนชาวอิหร่านคนใหม่ ซึ่งหนึ่งในนั้นพูดภาษากัชไก (Qashqai) ได้ ทำให้การสนทนาที่แท้จริงเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ภาพฝันอันโรแมนติกที่เขามีต่อวิถีชีวิตนี้ค่อย ๆ ถูกตั้งคำถามและสลายลง ท้ายที่สุด ภาพยนตร์ไม่ได้จบลงด้วยคำตอบ หากแต่จบลงด้วยการเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อโลกและผู้คน

NOMADE AUF ZEIT follows Valentin on a two-year journey from Austria eastward. Traveling without a fixed plan, he hitchhikes, sleeps on strangers' sofas and under open skies, and encounters an extraordinary range of people and their stories. At the heart of the film is his time with a nomadic family deep in the mountains of Iran. Through his empathetic approach, Valentin manages to portray their daily life with remarkable intimacy. Through the shared experience of migration on foot, he gains rare insight into a disappearing world where only a handful of people in Iran still live a nomadic life. Forced to leave Iran due to visa restrictions, he returns three months later, this time travelling with new Iranian friends, one of whom speaks the Qashqai language. For the first time, real conversation becomes possible, and his romanticized vision of this life begins to unravel. The film ends not with answers, but with a shift in perspective.