Translating One's Own (or the Symptom to Be Remembered)

ท่ามกลางการข้ามพรมแดนระหว่างการบันทึก คลังจดหมายเหตุ และความทรงจำ Translating one's own (or the symptom of remembering) แปรเปลี่ยนประสบการณ์ของการเดินทางให้กลายเป็นร่องรอยบางอย่าง มันดำรงอยู่ราวกับท่าทีหนึ่งที่ค้างอยู่เหนือบาดแผลที่ยังไม่ปิดสนิท สะท้อนก้องอยู่ระหว่างภูมิทัศน์กับกาลเวลาที่ผ่านเลยไป บันทึกส่วนตัวชิ้นนี้สำรวจสภาวะอันพร่าเลือนของผู้ที่ยังคงติดค้างอยู่ในความรู้สึกเดจาวู คอยค้นหาเนื้อสัมผัสบางอย่างผ่านสายตาของตนเอง

In a border crossing of register, archive and memory, Translating one's own (or the symptom of remembering) transforms the experience of a journey into a trace. It navigates as a gesture that persists over an open wound that resonates between landscapes and the passing of the days. This personal log explores the nebulous state of those who remain in a deja vu, searching for a texture with their gaze.